Setny post

Dziś piszę setnego posta. Piszę od ponad roku. Przeleciał ten czas...


W pracy ogłosili zwolnienia personelu; 25 osób musi odjeść. Do poniedziałku chcą by zgłosili się jacyś ochotnicy, potem rozpocznie się proces selekcji. Na początku chciałam się zgłosić, ale mój osobisty mąż doradził bym przeczekała i jeśli będą mnie chceli zwolnić to i tak mnie zwolnią. Po co im iść na rękę...W sumie ma rację, ale od dziś szukam nowej roboty, bo wiem że wypadnie na mnie. Tym razem mnie to nie minie. Przez ostatnie 2 tygodnie odeszło 19 pracowników fizycznych, niektórzy pracowali u nas po 25 lat. Płakać się chce...

19th November 2009

Wczoraj ukończyłam moje pierwsze dzieło z zajęć z szycia.
Moją świąteczną powłoczkę na poduszkę.
Mikołąj ręcznie obszyty, reszta maszynowa robota.

15th November 2009

5 dni temu zostałam szczęśliwą posiadaczką maszyny do szycia. Po zapisaniu sie na zajęcia z szycia; rzecz ta stała się niezbędna do jakichkolwiek domowych przeróbek i nauki. Maszyna niedroga ale też odpowiednia dla początkujących 'krawców' :-)

Schody w holu pokryła nowa brązowa wykładzina, a nowe zasłonki czekają na karnisz. Nie mogę się doczekać jak wszystko będzie skończone.

Święta zbliżają się wielkimi krokami ( zresztą w Irlandii świąteczne szaleństwo zaczyna się już we wrześniu a tak na maxa to po Halloween- w tym roku widziałam ozdoby świąteczne 31 sierpnia). Dziecięce prezenty zakupione, jeszcze parę niezbędnych drobiazgów i mam wszystko. Jakoś szybko w tym roku, ale prezenty zostały zakupione przy okazji zakupów żywnościowych, więc nie trzeba było nigdzie specjalnie jeździć.

Lucy wysterylizowana, goi się super; przynajmniej mamy problem jakichkolwiek szczeniąt z głowy. Dzieci uwielbiają się z nią bawić, nie wyobrażają sobie już dnia bez niej. Jedynie czego nie cierpię to sierść w domu. Mimo iż Lucy nie przebywa często w domu, codzienne odkurzanie to mus. U Was też tak jest z psami?

8th November 2009

Na weekendzie było bardzo miło.

Stwierdziliśmy jednak, że następnym razem jedziemy sami. Bez dzieci. Bez wiecznego ryku i gonienia się, proszenia o to i tamto, martwienia się kiedy są głodni a kiedy im się chce spać. A najważniejsze by można było wyjść wieczorem na spacer albo do knajpy. Z dziećmi ani rusz.

Już "poinformowaliśmy" siostrę męża o ewentualnym pozostawieniu u niej dzieci -jeśli będzie następny raz.

A teraz zagadka : Czy ktoś wie co to za cudo i gdzie się znajduje?