Zapisałam Evkę na lekcje pływania. Jako jej matka wiem, że lubi bawić się w wodzie, więc stwierdziłam że zrobię dziecku przysługę. Pojechaliśmy na pierwszą lekcję w poniedziałek tydzień temu. Eva podekscytowana, ja też. Po 20 minutach w wodzie, moje dziecko mnie woła. Podchodzę, a ona w ryk....Panika, trzęsawka - ona nie chce chodzić na zajęcia i już tu nie wróci. Bosze... Wystraszyła się nurkowania i niepewnie się czuła w grupie nieznanych jej dzieci.
Parę godzin zajęło mi przekonywanie by wróciła w przyszły poniedziałek. Obiecałam ją zabrać na basen w międzyczasie i poćwiczyć z nią przed następnymi zajęciami. Tak też zrobiłam. Muszę przyznać, że mnie zaskoczyła. Dzielnie próbowała i po kilkunastu próbach zanurzała się w wodzie, a po następnej wizycie na basenie prawie pływała. W poniedziałek pojechaliśmy znów na drugie zajęcia z pływania. Eva przerażona wchodziła na basen; po jej wejściu do wody zauważyłam, że sytuacja zaczyna się powtarzać. 'Płaczki' w oczach, wołanie itd. Ja jednak się ewakuowałam i wyszłam. Czułam się fatalnie opuszczając dziecko, ale stwierdziłam, że przedtem moja obecnośc jej nie pomogła, to i teraz nie pomoże. Wróciłam po 20 min i podglądałam ją z galerii. Eva odmieniona, chętnie brała udział w ćwiczeniach, świetnie dawała sobie radę z nurkowaniem na parę sekund. Odetchnęłam z ulgą.
Powiedziała mi poźniej - że nie może się doczekać na następne poniedziałkowe zajęcia.
Thumbs up!!!
...własnie wybieram się na basen z dziećmi...wish me luck...
